poland

Psychologiczna rekonstrukcja zbrodni popełnionej w latach trzydziestych przez zagubione w ówczesnej rzeczywistości społecznej małżeństwo. Maliszowie poznali się w pijackiej melinie. On nie może znaleźć żadnej pracy. Nędza i poniżenie doprowadza ich do zbrodni. Mordują troje ludzi, starych i bezbronnych. Stają przed sądem otoczeni powszechną nienawiścią. Napiętnowani starają się jednak walczyć o życie nie swoje, lecz on jej, a ona jego.

Kajko i Kokosz są podwładnymi kasztelana Mirmiła. Jak przystało na słowiańskich wojów bronią swojej osady przed wszelkimi niebezpieczeństwami.

Wrocław, rok 1997. Naukowcy i lokalne władze muszą podjąć szereg niewyobrażalnie trudnych decyzji, gdy do miasta zbliża się potężna fala powodziowa.

Akcja serialu rozpoczyna się w 1440 roku, w momencie, gdy 16-letni Władysław, koronowany po śmierci ojca na króla Polski wyrusza na Węgry, by objąć tamtejszy tron. W tym samym czasie, młodszy o trzy lata Kazimierz jedzie na Litwę, żeby przejąć władzę po zmarłym wielkim księciu Zygmuncie Kiejstutowiczu. Królowa Zofia przebywa w tym czasie w Sanoku, skupiając wokół siebie opozycję wobec biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego. Po tragicznej śmierci Władysława pod Warną i kilkuletnim okresie bezkrólewia, koronę wkłada Kazimierz. Wspierany przez matkę rozpoczyna panowanie w państwie pogrążonym w chaosie i bezprawiu.

Akcja serialu rozpoczyna się w 1440 roku, w momencie, gdy 16-letni Władysław, koronowany po śmierci ojca na króla Polski wyrusza na Węgry, by objąć tamtejszy tron. W tym samym czasie, młodszy o trzy lata Kazimierz jedzie na Litwę, żeby przejąć władzę po zmarłym wielkim księciu Zygmuncie Kiejstutowiczu. Królowa Zofia przebywa w tym czasie w Sanoku, skupiając wokół siebie opozycję wobec biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego. Po tragicznej śmierci Władysława pod Warną i kilkuletnim okresie bezkrólewia, koronę wkłada Kazimierz. Wspierany przez matkę rozpoczyna panowanie w państwie pogrążonym w chaosie i bezprawiu.

Akcja serialu rozpoczyna się w 1440 roku, w momencie, gdy 16-letni Władysław, koronowany po śmierci ojca na króla Polski wyrusza na Węgry, by objąć tamtejszy tron. W tym samym czasie, młodszy o trzy lata Kazimierz jedzie na Litwę, żeby przejąć władzę po zmarłym wielkim księciu Zygmuncie Kiejstutowiczu. Królowa Zofia przebywa w tym czasie w Sanoku, skupiając wokół siebie opozycję wobec biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego. Po tragicznej śmierci Władysława pod Warną i kilkuletnim okresie bezkrólewia, koronę wkłada Kazimierz. Wspierany przez matkę rozpoczyna panowanie w państwie pogrążonym w chaosie i bezprawiu.

Bracia Zawratowie wywodzą się z jednej z najbardziej wpływowych rodzin na Podhalu. Różni ich temperament, styl bycia, poglądy. Łączy jedno – miłość do pięknej Bronki. Wola ojców, a potem wichry historii stawiają ich po przeciwnych stronach barykady. Konfrontacja braci jest krwawa i bolesna.

Wrocław, rok 1997. Naukowcy i lokalne władze muszą podjąć szereg niewyobrażalnie trudnych decyzji, gdy do miasta zbliża się potężna fala powodziowa.

Bracia Zawratowie wywodzą się z jednej z najbardziej wpływowych rodzin na Podhalu. Różni ich temperament, styl bycia, poglądy. Łączy jedno – miłość do pięknej Bronki. Wola ojców, a potem wichry historii stawiają ich po przeciwnych stronach barykady. Konfrontacja braci jest krwawa i bolesna.

Ośmioodcinkowy serial telewizyjny poświęcony jest ostatnim latom panowania Jagiełły, od momentu śmierci jego trzeciej żony Elżbiety i małżeństwa z trzykrotnie młodszą od niego Sonką. Serial ma tło historyczne, ale kreacje aktorskie mają nieco uwspółcześniony charakter. Jagiełło grany przez Gustawa Holoubka przedstawiony jest jako król obdarzony ogromnym talentem politycznym, dużą inteligencją, wyobraźnią i poczuciem humoru.

Mieszkańcy kamienicy przy ul. Złotej 25, wracają z wojennej tułaczki do zniszczonej Warszawy i rozpoczynają życie w drastycznie zmienionej sytuacji politycznej Polski. Serial pokazuje życie mieszkańców w czasach komunistycznych, odbudowę stolicy, przodowników pracy, a także nastroje zwolenników i przeciwników systemu komunistycznego w latach 1945-1980. Serial „Dom” jest dokumentalno-obyczajową opowieścią z przeplataną fragmentami ówczesnych kronik filmowych, ukazującym nastroje społeczne w ówczesnej rzeczywistości. Najważniejszym bohaterem całego serialu jest Andrzej Talar.

W 1518 roku królową Polski zostaje Bona Sforza d'Aragona. Szybko zyskuje wielki wpływ na swego męża Zygmunta I Starego i na politykę państwa. Na królewskim zamku i wśród szlachty ma wielu wrogów, którym nie podoba się jej despotyzm, zuchwałość w realizowaniu własnych ambicji oraz plany reform gospodarczych i politycznych, które mają umacniać znaczenie dynastii Jagiellonów w Europie.

Kajko i Kokosz są podwładnymi kasztelana Mirmiła. Jak przystało na słowiańskich wojów bronią swojej osady przed wszelkimi niebezpieczeństwami.

Wrocław, rok 1997. Naukowcy i lokalne władze muszą podjąć szereg niewyobrażalnie trudnych decyzji, gdy do miasta zbliża się potężna fala powodziowa.

Kapitan Wiktor Rebrow próbuje rozwikłać zagadkę zamachu bombowego, w którym zginęli jego przyjaciele ze Straży Granicznej w Bieszczadach.

Mieszkańcy kamienicy przy ul. Złotej 25, wracają z wojennej tułaczki do zniszczonej Warszawy i rozpoczynają życie w drastycznie zmienionej sytuacji politycznej Polski. Serial pokazuje życie mieszkańców w czasach komunistycznych, odbudowę stolicy, przodowników pracy, a także nastroje zwolenników i przeciwników systemu komunistycznego w latach 1945-1980. Serial „Dom” jest dokumentalno-obyczajową opowieścią z przeplataną fragmentami ówczesnych kronik filmowych, ukazującym nastroje społeczne w ówczesnej rzeczywistości. Najważniejszym bohaterem całego serialu jest Andrzej Talar.

Serial pokazuje, jak turyści, pracownicy i inwestorzy padli ofiarą Wojciecha Żabińskiego, sprytnego oszusta, który otworzył sieć oszukańczych hoteli.

Czy każdy może być bohaterem filmu? Czy świat da się zamknąć w jednym kadrze? Reżyser Paweł Łoziński przygląda się ludziom ze swojego balkonu. Przechodzą uśmiechnięci, smutni, zamyśleni, zagapieni w telefony, młodzi i starzy. Mieszkańcy dzielnicy, albo przypadkowi goście, zwyczajni przechodnie. Autor zaczepia, zadaje pytania, rozmawia o tym jak radzą sobie z życiem. Stojąc tam z kamerą przez ponad 2 lata stworzył miejsce dialogu, świecki konfesjonał, przy którym każdy może się zatrzymać i opowiedzieć o sobie innym ludziom. Bohaterowie niosą w sobie zagadki i tajemnice, nie dają się łatwo zaszufladkować. Każda ludzka historia jest wyjątkowa, a życie jest nie do wymyślenia. Film to radykalny powrót do początków kina, kiedy człowiek przychodził do kamery. Może wystarczy zatrzymać się na dłużej, żeby zobaczyć więcej?