nazi occupation
Rok 1944 r., wojska niemieckie okupują Rzym. 21 marca włoscy partyzanci zabijają w zamachu 32 esesmanów. Dwoje spośród zamachowców prosi o udzielenia schronienia księdza Antonellego. Duchowny przyjmuje ich - ale w obawie przed akcjami odwetowymi Niemców udaje się do płka Kapplera (Richard Burton), gotów wydać dwójkę młodych ludzi. Ma nadzieję, że to powstrzyma ewentualne egzekucje. Ale Kappler uważa, że ważniejsze od ukarania sprawców jest udzielenie Włochom lekcji posłuszeństwa. Sporządza listę 320 osób (po10 za każdego zabitego Niemca), które mają być stracone podczas zbiorowej egzekucji.
Rok 1944 r., wojska niemieckie okupują Rzym. 21 marca włoscy partyzanci zabijają w zamachu 32 esesmanów. Dwoje spośród zamachowców prosi o udzielenia schronienia księdza Antonellego. Duchowny przyjmuje ich - ale w obawie przed akcjami odwetowymi Niemców udaje się do płka Kapplera (Richard Burton), gotów wydać dwójkę młodych ludzi. Ma nadzieję, że to powstrzyma ewentualne egzekucje. Ale Kappler uważa, że ważniejsze od ukarania sprawców jest udzielenie Włochom lekcji posłuszeństwa. Sporządza listę 320 osób (po10 za każdego zabitego Niemca), które mają być stracone podczas zbiorowej egzekucji.
W 1942 roku naziści zabierają się za czystkę rasową na terenie Norwegii. Jednymi z ich ofiar stają się rodzice 14- letniej Esther. Chcąc uratować życie ich jedynego dziecka, umieszczają ją w ciężarówce kierującej się w stronę norwesko-szwedzką granicy. Ciężarówka, w której przebywa dziewczyna zostaje zatrzymana przez nazistów. W obawie o swoje życie nastolatka ucieka do lasu. Esther spotyka tam chłopca w jej wieku, Aksela, który proponuje ukrycie jej w rodzinnej stodole. Od tej pory dziewczyna będzie musiała ukrywać swoją tożsamość pod przebraniem chłopca. Zadanie Esther nie jest łatwe, a każdy dzień stanowi wyzwanie, aby utrzymać swoją prawdziwą tożsamość w tajemnicy.
Siedemnastoletni Franz przyjeżdża do Wiednia, gdzie ma się przyuczać jako praktykant w sklepie z tytoniem. Jednym ze stałych klientów tego miejsca jest doktor Freud. Mimo że różni ich niemal wszystko, z czasem mężczyźni zaprzyjaźniają się. Kiedy młody bohater zakochuje się bez pamięci w tancerce imieniem Anezka, szuka rady u bardziej doświadczonego kolegi, który jednak szybko przyznaje, że kobiety są dla niego podobną tajemnicą jak dla Franza. Gdy do Wiednia wkraczają naziści, cała trójka wciągnięta zostaje w wir społeczno-politycznej zawieruchy. Każde z nich musi odpowiedzieć sobie na pytanie: zostać czy może uciekać?
"Polskie drogi" były jednym z najpopularniejszych polskich seriali lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Pokazany po raz pierwszy w roku 1977, doczekał później wielu powtórek. Dzieło Jerzego Janickiego i Janusza Morgensterna to epicka (łącznie 17 godzin projekcji), wielowątkowa opowieść o losach Polaków w latach II wojny światowej. "Czas pogardy" ukazano przede wszystkim z punktu widzenia dwóch głównych bohaterów - porucznika Władysława Niwińskiego i Leona Kurasia - drobnego cwaniaka, nie pozbawionego jednak znamion heroizmu. Autorzy serialu starali się pokazać zwłaszcza dzień powszedni okupacji hitlerowskiej w Polsce. Konspirację, akcje zbrojne, strzelaniny programowo odsunięto na drugi plan. W zamian "Polskie drogi" dawały przekrój przez wszystkie ówczesne warstwy społeczne. Opowiadały o ludziach częstokroć zaskoczonych przez historię, którzy stopniowo uczą się złowrogiej logiki hitlerowskiego terroru.
"Polskie drogi" były jednym z najpopularniejszych polskich seriali lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Pokazany po raz pierwszy w roku 1977, doczekał później wielu powtórek. Dzieło Jerzego Janickiego i Janusza Morgensterna to epicka (łącznie 17 godzin projekcji), wielowątkowa opowieść o losach Polaków w latach II wojny światowej. "Czas pogardy" ukazano przede wszystkim z punktu widzenia dwóch głównych bohaterów - porucznika Władysława Niwińskiego i Leona Kurasia - drobnego cwaniaka, nie pozbawionego jednak znamion heroizmu. Autorzy serialu starali się pokazać zwłaszcza dzień powszedni okupacji hitlerowskiej w Polsce. Konspirację, akcje zbrojne, strzelaniny programowo odsunięto na drugi plan. W zamian "Polskie drogi" dawały przekrój przez wszystkie ówczesne warstwy społeczne. Opowiadały o ludziach częstokroć zaskoczonych przez historię, którzy stopniowo uczą się złowrogiej logiki hitlerowskiego terroru.
"Polskie drogi" były jednym z najpopularniejszych polskich seriali lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Pokazany po raz pierwszy w roku 1977, doczekał później wielu powtórek. Dzieło Jerzego Janickiego i Janusza Morgensterna to epicka (łącznie 17 godzin projekcji), wielowątkowa opowieść o losach Polaków w latach II wojny światowej. "Czas pogardy" ukazano przede wszystkim z punktu widzenia dwóch głównych bohaterów - porucznika Władysława Niwińskiego i Leona Kurasia - drobnego cwaniaka, nie pozbawionego jednak znamion heroizmu. Autorzy serialu starali się pokazać zwłaszcza dzień powszedni okupacji hitlerowskiej w Polsce. Konspirację, akcje zbrojne, strzelaniny programowo odsunięto na drugi plan. W zamian "Polskie drogi" dawały przekrój przez wszystkie ówczesne warstwy społeczne. Opowiadały o ludziach częstokroć zaskoczonych przez historię, którzy stopniowo uczą się złowrogiej logiki hitlerowskiego terroru.
