Marek Koterski

Adam Miauczyński musiał przejść długą i bolesną drogę, nim zrozumiał, że przez alkohol przegrał życie i poranił najbliższych ludzi. Niegdyś miał pracę na uczelni, rodzinę, znajomych, dziś nie ma nic prócz poczucia klęski i woli pojednania się z synem. Po latach pijaństwa jest wreszcie gotów do wyznania przed Sylwkiem swoich win. Obaj wspominają przeszłość, która każdemu z nich jawi się inaczej. Są to dwie różne opowieści, które łączy doświadczenie strachu, wstydu i poniżenia, a także pragnienie, aby mimo wszystko odbudować utracone więzi.

Czterdziestoletni reżyser Adam Miauczyński wraca pamięcią do wydarzeń ze swojego życia. Niespełniony artysta cierpi z powodu ciągłych niepowodzeń zawodowych i osobistych. Jego marzenia o wielkiej karierze wydają się nieosiągalne, wielokrotnie wyrzucano go z planu filmowego za nieudolność. Na domiar złego od dwudziestu lat mieszka w znienawidzonej Łodzi, a jego małżeństwo rozpadło się. Po rozwodzie bohater nadal mieszka z byłą żoną. Marzy o wielkiej miłości, lecz związek z każdą napotkaną kobietą okazuje się dla niego kolejnym rozczarowaniem.

Adaś Miauczyński, lat 49, nauczyciel-polonista, niespełniony literat. Neurotyk, żyjący w niewoli drobnych, codziennych natręctw, wykończony przez dolegliwości codziennego życia. Mimo, że dopiero co zaczął nowy dzień, jest już skrajnie zmęczony. Przed nim kolejne godziny męki - z rodziną, sąsiadami, pracą, marzeniami - przed którą nie widać ucieczki. A w perspektywie tylko kolejne, takie same dni…