awestruck
Zwyczajny budowlaniec z New Jersey zmienia się w asa wywiadu, gdy dawno niewidziana licealna sympatia zaciąga go na misję szpiegowską.
Fabuła "Motor City" jest prostsza niż motywacja Johna Wicka. Jesteśmy w Detroit lat siedemdziesiątych. Mężczyzna zakochuje się w dziewczynie lokalnego gangstera; zbir wrabia głównego bohatera w handel narkotykami, a ten postanawia uciec z więzienia i się zemścić. Oryginalność "Motor City" wynika przede wszystkim z formuły, w którą Potsy Ponciroli ubiera tę opowieść. Nie jest bowiem przesadą stwierdzenie, że w jego filmie pada więcej trupów niż słów – bohaterowie filmu w ogóle ze sobą nie rozmawiają, a za narzędzia komunikacji służą im miny i gesty. W tle słyszymy soundtrack marzeń – między innymi utwory Dawida Bowiego, Donny Summer i Fleetwood Mac – a na ekranie oglądamy malowniczą masakrę zamkniętą w realiach miasta motoryzacji i muzyki lat siedemdziesiątych. W efekcie "Motor City" to kino atrakcji w najczystszej formie – przecudowny, półtoragodzinny teledysk, w którym znany z roli Jacka Reachera Alan Ritchson czuje się jak ryba w wodzie, a widownia nie może przestać się uśmiechać.
Fabuła "Motor City" jest prostsza niż motywacja Johna Wicka. Jesteśmy w Detroit lat siedemdziesiątych. Mężczyzna zakochuje się w dziewczynie lokalnego gangstera; zbir wrabia głównego bohatera w handel narkotykami, a ten postanawia uciec z więzienia i się zemścić. Oryginalność "Motor City" wynika przede wszystkim z formuły, w którą Potsy Ponciroli ubiera tę opowieść. Nie jest bowiem przesadą stwierdzenie, że w jego filmie pada więcej trupów niż słów – bohaterowie filmu w ogóle ze sobą nie rozmawiają, a za narzędzia komunikacji służą im miny i gesty. W tle słyszymy soundtrack marzeń – między innymi utwory Dawida Bowiego, Donny Summer i Fleetwood Mac – a na ekranie oglądamy malowniczą masakrę zamkniętą w realiach miasta motoryzacji i muzyki lat siedemdziesiątych. W efekcie "Motor City" to kino atrakcji w najczystszej formie – przecudowny, półtoragodzinny teledysk, w którym znany z roli Jacka Reachera Alan Ritchson czuje się jak ryba w wodzie, a widownia nie może przestać się uśmiechać.
Fabuła "Motor City" jest prostsza niż motywacja Johna Wicka. Jesteśmy w Detroit lat siedemdziesiątych. Mężczyzna zakochuje się w dziewczynie lokalnego gangstera; zbir wrabia głównego bohatera w handel narkotykami, a ten postanawia uciec z więzienia i się zemścić. Oryginalność "Motor City" wynika przede wszystkim z formuły, w którą Potsy Ponciroli ubiera tę opowieść. Nie jest bowiem przesadą stwierdzenie, że w jego filmie pada więcej trupów niż słów – bohaterowie filmu w ogóle ze sobą nie rozmawiają, a za narzędzia komunikacji służą im miny i gesty. W tle słyszymy soundtrack marzeń – między innymi utwory Dawida Bowiego, Donny Summer i Fleetwood Mac – a na ekranie oglądamy malowniczą masakrę zamkniętą w realiach miasta motoryzacji i muzyki lat siedemdziesiątych. W efekcie "Motor City" to kino atrakcji w najczystszej formie – przecudowny, półtoragodzinny teledysk, w którym znany z roli Jacka Reachera Alan Ritchson czuje się jak ryba w wodzie, a widownia nie może przestać się uśmiechać.
Fabuła "Motor City" jest prostsza niż motywacja Johna Wicka. Jesteśmy w Detroit lat siedemdziesiątych. Mężczyzna zakochuje się w dziewczynie lokalnego gangstera; zbir wrabia głównego bohatera w handel narkotykami, a ten postanawia uciec z więzienia i się zemścić. Oryginalność "Motor City" wynika przede wszystkim z formuły, w którą Potsy Ponciroli ubiera tę opowieść. Nie jest bowiem przesadą stwierdzenie, że w jego filmie pada więcej trupów niż słów – bohaterowie filmu w ogóle ze sobą nie rozmawiają, a za narzędzia komunikacji służą im miny i gesty. W tle słyszymy soundtrack marzeń – między innymi utwory Dawida Bowiego, Donny Summer i Fleetwood Mac – a na ekranie oglądamy malowniczą masakrę zamkniętą w realiach miasta motoryzacji i muzyki lat siedemdziesiątych. W efekcie "Motor City" to kino atrakcji w najczystszej formie – przecudowny, półtoragodzinny teledysk, w którym znany z roli Jacka Reachera Alan Ritchson czuje się jak ryba w wodzie, a widownia nie może przestać się uśmiechać.
Fabuła "Motor City" jest prostsza niż motywacja Johna Wicka. Jesteśmy w Detroit lat siedemdziesiątych. Mężczyzna zakochuje się w dziewczynie lokalnego gangstera; zbir wrabia głównego bohatera w handel narkotykami, a ten postanawia uciec z więzienia i się zemścić. Oryginalność "Motor City" wynika przede wszystkim z formuły, w którą Potsy Ponciroli ubiera tę opowieść. Nie jest bowiem przesadą stwierdzenie, że w jego filmie pada więcej trupów niż słów – bohaterowie filmu w ogóle ze sobą nie rozmawiają, a za narzędzia komunikacji służą im miny i gesty. W tle słyszymy soundtrack marzeń – między innymi utwory Dawida Bowiego, Donny Summer i Fleetwood Mac – a na ekranie oglądamy malowniczą masakrę zamkniętą w realiach miasta motoryzacji i muzyki lat siedemdziesiątych. W efekcie "Motor City" to kino atrakcji w najczystszej formie – przecudowny, półtoragodzinny teledysk, w którym znany z roli Jacka Reachera Alan Ritchson czuje się jak ryba w wodzie, a widownia nie może przestać się uśmiechać.
Fabuła "Motor City" jest prostsza niż motywacja Johna Wicka. Jesteśmy w Detroit lat siedemdziesiątych. Mężczyzna zakochuje się w dziewczynie lokalnego gangstera; zbir wrabia głównego bohatera w handel narkotykami, a ten postanawia uciec z więzienia i się zemścić. Oryginalność "Motor City" wynika przede wszystkim z formuły, w którą Potsy Ponciroli ubiera tę opowieść. Nie jest bowiem przesadą stwierdzenie, że w jego filmie pada więcej trupów niż słów – bohaterowie filmu w ogóle ze sobą nie rozmawiają, a za narzędzia komunikacji służą im miny i gesty. W tle słyszymy soundtrack marzeń – między innymi utwory Dawida Bowiego, Donny Summer i Fleetwood Mac – a na ekranie oglądamy malowniczą masakrę zamkniętą w realiach miasta motoryzacji i muzyki lat siedemdziesiątych. W efekcie "Motor City" to kino atrakcji w najczystszej formie – przecudowny, półtoragodzinny teledysk, w którym znany z roli Jacka Reachera Alan Ritchson czuje się jak ryba w wodzie, a widownia nie może przestać się uśmiechać.
Fabuła "Motor City" jest prostsza niż motywacja Johna Wicka. Jesteśmy w Detroit lat siedemdziesiątych. Mężczyzna zakochuje się w dziewczynie lokalnego gangstera; zbir wrabia głównego bohatera w handel narkotykami, a ten postanawia uciec z więzienia i się zemścić. Oryginalność "Motor City" wynika przede wszystkim z formuły, w którą Potsy Ponciroli ubiera tę opowieść. Nie jest bowiem przesadą stwierdzenie, że w jego filmie pada więcej trupów niż słów – bohaterowie filmu w ogóle ze sobą nie rozmawiają, a za narzędzia komunikacji służą im miny i gesty. W tle słyszymy soundtrack marzeń – między innymi utwory Dawida Bowiego, Donny Summer i Fleetwood Mac – a na ekranie oglądamy malowniczą masakrę zamkniętą w realiach miasta motoryzacji i muzyki lat siedemdziesiątych. W efekcie "Motor City" to kino atrakcji w najczystszej formie – przecudowny, półtoragodzinny teledysk, w którym znany z roli Jacka Reachera Alan Ritchson czuje się jak ryba w wodzie, a widownia nie może przestać się uśmiechać.
Fabuła "Motor City" jest prostsza niż motywacja Johna Wicka. Jesteśmy w Detroit lat siedemdziesiątych. Mężczyzna zakochuje się w dziewczynie lokalnego gangstera; zbir wrabia głównego bohatera w handel narkotykami, a ten postanawia uciec z więzienia i się zemścić. Oryginalność "Motor City" wynika przede wszystkim z formuły, w którą Potsy Ponciroli ubiera tę opowieść. Nie jest bowiem przesadą stwierdzenie, że w jego filmie pada więcej trupów niż słów – bohaterowie filmu w ogóle ze sobą nie rozmawiają, a za narzędzia komunikacji służą im miny i gesty. W tle słyszymy soundtrack marzeń – między innymi utwory Dawida Bowiego, Donny Summer i Fleetwood Mac – a na ekranie oglądamy malowniczą masakrę zamkniętą w realiach miasta motoryzacji i muzyki lat siedemdziesiątych. W efekcie "Motor City" to kino atrakcji w najczystszej formie – przecudowny, półtoragodzinny teledysk, w którym znany z roli Jacka Reachera Alan Ritchson czuje się jak ryba w wodzie, a widownia nie może przestać się uśmiechać.
Fabuła "Motor City" jest prostsza niż motywacja Johna Wicka. Jesteśmy w Detroit lat siedemdziesiątych. Mężczyzna zakochuje się w dziewczynie lokalnego gangstera; zbir wrabia głównego bohatera w handel narkotykami, a ten postanawia uciec z więzienia i się zemścić. Oryginalność "Motor City" wynika przede wszystkim z formuły, w którą Potsy Ponciroli ubiera tę opowieść. Nie jest bowiem przesadą stwierdzenie, że w jego filmie pada więcej trupów niż słów – bohaterowie filmu w ogóle ze sobą nie rozmawiają, a za narzędzia komunikacji służą im miny i gesty. W tle słyszymy soundtrack marzeń – między innymi utwory Dawida Bowiego, Donny Summer i Fleetwood Mac – a na ekranie oglądamy malowniczą masakrę zamkniętą w realiach miasta motoryzacji i muzyki lat siedemdziesiątych. W efekcie "Motor City" to kino atrakcji w najczystszej formie – przecudowny, półtoragodzinny teledysk, w którym znany z roli Jacka Reachera Alan Ritchson czuje się jak ryba w wodzie, a widownia nie może przestać się uśmiechać.
Dwie siostry przyjeżdżają na wybrzeże by wspólnie ponurkować. Nie spodziewają się jednak, że ich beztroski wyjazd zamieni się w prawdziwy horror. Gdy jedna z sióstr zostaje uwięziona przez wielki głaz kilkadziesiąt metrów pod wodą, zaczyna się desperacka walka o życie. Co robić? Walczyć wspólnie, czy zostawić siostrę i szukać pomocy? Sytuacja jest beznadziejna, a czasu i tlenu jest coraz mniej.
Historia kobiety w ciąży, która ucieka z zniszczonego kraju przez przeludnienie i brak zasobów. Podczas jej lotu burza wyrzuca do morza kontener, w którym podróżuje. Od tego momentu zaczyna walczyć o przetrwanie.
Ziemia w przyszłości, po wojnie atomowej. Ulubioną rozrywką zdziesiątkowanych mieszkańców planety jest pewna brutalna gra, której zasady to połączenie zasad futbolu amerykańskiego i walk gladiatorów. Biorą w niej udział dwie drużyny. Wygrywa ta, której uda się zatknąć psią czaszkę na strzeżonym szpicu przeciwnika. Sallow (Rutger Hauer) jest kapitanem wędrownego zespołu, który zarabia na życie udziałem w rozgrywkach. Podczas jednego z meczów kluczowy zawodnik, tzw. quick, zostaje poważnie ranny. Na miejsce kontuzjowanego zostaje przyjęta Kidda (Joan Chen). Pod opieką Sallowa szybko rozwija ona swoje zdolności. Kidda i jej koledzy pragną zagrać w Lidze Dziewięciu Miast. Aby jednak było to możliwe, muszą wyróżnić się w meczu z zespołem z podziemia. Drużyna wyrusza do Czerwonego Miasta. Kiedy schodzą pod ziemię, uświadamiają sobie, że to, co dotąd znali, jest nieporównywalne z okrucieństwem rozgrywek ligowych. [opis dystrybutora dvd]
John ma 70 lat i mieszka w odosobnieniu w luksusowym hotelu na Lazurowym Wybrzeżu. Zaintrygowany jest kobietą w pokoju obok, która przypomina mu o jego szalonych latach na Riwierze w latach 60., kiedy był eleganckim międzynarodowym szpiegiem w świecie pełnym niebezpieczeństw i obietnic. Ale kiedy kobieta tajemniczo znika, Johna dręczą retrospekcje – lub może fantazje – jego pełnej przepychu i groteskowej przeszłości oraz kuszących kobiet i nikczemnych złoczyńców, którzy tam żyli i umarli. Dzięki obrazom, które oddają pełen czułości hołd gatunkowi Eurospy z lat 60. i są zabarwione zabawną krwią, rzeczywistość Johna staje się rozbita, gdy stara się rozwikłać zagadkę swojej przeszłości. Pamięć, szaleństwo i kręcenie filmów stają się coraz trudniejsze do oddzielenia. Czy jego starzy wrogowie powrócą, by siać spustoszenie w jego idyllicznym życiu? Czy czekają na ujawnienie kolejne spiski i zdrady? A może po prostu został oczarowany piękną i niebezpieczną przynętą samego kina ucieczki?
John ma 70 lat i mieszka w odosobnieniu w luksusowym hotelu na Lazurowym Wybrzeżu. Zaintrygowany jest kobietą w pokoju obok, która przypomina mu o jego szalonych latach na Riwierze w latach 60., kiedy był eleganckim międzynarodowym szpiegiem w świecie pełnym niebezpieczeństw i obietnic. Ale kiedy kobieta tajemniczo znika, Johna dręczą retrospekcje – lub może fantazje – jego pełnej przepychu i groteskowej przeszłości oraz kuszących kobiet i nikczemnych złoczyńców, którzy tam żyli i umarli. Dzięki obrazom, które oddają pełen czułości hołd gatunkowi Eurospy z lat 60. i są zabarwione zabawną krwią, rzeczywistość Johna staje się rozbita, gdy stara się rozwikłać zagadkę swojej przeszłości. Pamięć, szaleństwo i kręcenie filmów stają się coraz trudniejsze do oddzielenia. Czy jego starzy wrogowie powrócą, by siać spustoszenie w jego idyllicznym życiu? Czy czekają na ujawnienie kolejne spiski i zdrady? A może po prostu został oczarowany piękną i niebezpieczną przynętą samego kina ucieczki?
John ma 70 lat i mieszka w odosobnieniu w luksusowym hotelu na Lazurowym Wybrzeżu. Zaintrygowany jest kobietą w pokoju obok, która przypomina mu o jego szalonych latach na Riwierze w latach 60., kiedy był eleganckim międzynarodowym szpiegiem w świecie pełnym niebezpieczeństw i obietnic. Ale kiedy kobieta tajemniczo znika, Johna dręczą retrospekcje – lub może fantazje – jego pełnej przepychu i groteskowej przeszłości oraz kuszących kobiet i nikczemnych złoczyńców, którzy tam żyli i umarli. Dzięki obrazom, które oddają pełen czułości hołd gatunkowi Eurospy z lat 60. i są zabarwione zabawną krwią, rzeczywistość Johna staje się rozbita, gdy stara się rozwikłać zagadkę swojej przeszłości. Pamięć, szaleństwo i kręcenie filmów stają się coraz trudniejsze do oddzielenia. Czy jego starzy wrogowie powrócą, by siać spustoszenie w jego idyllicznym życiu? Czy czekają na ujawnienie kolejne spiski i zdrady? A może po prostu został oczarowany piękną i niebezpieczną przynętą samego kina ucieczki?
Reżyseria: Héléne Cattet
Scenariusz: Bruno Forzani
Gatunek: Kryminał, Akcja, Thriller
Kraj: Belgia, Francja, Luksemburg, Włochy
Rok produkcji: 2025
Czas trwania: 87 min.
Fabuła:
Emerytowany tajny agent (Fabio Testi) spędza jesień życia w pensjonacie na Lazurowym Wybrzeżu. Zniknięcie atrakcyjnej sąsiadki uruchamia w nim wspomnienia z czasów, gdy trajektorię jego kariery wyznaczały międzynarodowe spiski, piękne kobiety, szybkie samochody i zabójcze gadżety. Emeryt postanawia jeszcze raz stanąć do walki, by odnaleźć tajemniczą sąsiadkę i zemścić się na dawnych wrogach.
John ma 70 lat i mieszka w odosobnieniu w luksusowym hotelu na Lazurowym Wybrzeżu. Zaintrygowany jest kobietą w pokoju obok, która przypomina mu o jego szalonych latach na Riwierze w latach 60., kiedy był eleganckim międzynarodowym szpiegiem w świecie pełnym niebezpieczeństw i obietnic. Ale kiedy kobieta tajemniczo znika, Johna dręczą retrospekcje – lub może fantazje – jego pełnej przepychu i groteskowej przeszłości oraz kuszących kobiet i nikczemnych złoczyńców, którzy tam żyli i umarli. Dzięki obrazom, które oddają pełen czułości hołd gatunkowi Eurospy z lat 60. i są zabarwione zabawną krwią, rzeczywistość Johna staje się rozbita, gdy stara się rozwikłać zagadkę swojej przeszłości. Pamięć, szaleństwo i kręcenie filmów stają się coraz trudniejsze do oddzielenia. Czy jego starzy wrogowie powrócą, by siać spustoszenie w jego idyllicznym życiu? Czy czekają na ujawnienie kolejne spiski i zdrady? A może po prostu został oczarowany piękną i niebezpieczną przynętą samego kina ucieczki?
John ma 70 lat i mieszka w odosobnieniu w luksusowym hotelu na Lazurowym Wybrzeżu. Zaintrygowany jest kobietą w pokoju obok, która przypomina mu o jego szalonych latach na Riwierze w latach 60., kiedy był eleganckim międzynarodowym szpiegiem w świecie pełnym niebezpieczeństw i obietnic. Ale kiedy kobieta tajemniczo znika, Johna dręczą retrospekcje – lub może fantazje – jego pełnej przepychu i groteskowej przeszłości oraz kuszących kobiet i nikczemnych złoczyńców, którzy tam żyli i umarli. Dzięki obrazom, które oddają pełen czułości hołd gatunkowi Eurospy z lat 60. i są zabarwione zabawną krwią, rzeczywistość Johna staje się rozbita, gdy stara się rozwikłać zagadkę swojej przeszłości. Pamięć, szaleństwo i kręcenie filmów stają się coraz trudniejsze do oddzielenia. Czy jego starzy wrogowie powrócą, by siać spustoszenie w jego idyllicznym życiu? Czy czekają na ujawnienie kolejne spiski i zdrady? A może po prostu został oczarowany piękną i niebezpieczną przynętą samego kina ucieczki?
Dystyngowana Madame Mallory (Helen Mirren) od lat kieruje cenioną restauracją w niewielkiej miejscowości na południu Francji. Sława jej potraw wykracza daleko poza lokalną społeczność. A przyznana lokalowi prestiżowa gwiazdka w słynnym Przewodniku Michelina napawa dumą wszystkich mieszkańców. Pewnego dnia w miasteczku osiada rodzina emigrantów z Bombaju. Gdy przybysze otwierają skromny lokal vis a vis renomowanej restauracji, Madame Malory nie kryje oburzenia wobec ich kulinarnego nieokrzesania. Unoszące się w powietrzu zmysłowe nuty curry, kardamonu i kminu sprawiają jednak, że nowa knajpka zaczyna cieszyć się coraz większym zainteresowaniem. Czy uwodzicielskie smaki Orientu przekonają do życzliwych Hindusów również kuchenną arystokratkę?
Ziemia w przyszłości, po wojnie atomowej. Ulubioną rozrywką zdziesiątkowanych mieszkańców planety jest pewna brutalna gra, której zasady to połączenie zasad futbolu amerykańskiego i walk gladiatorów. Biorą w niej udział dwie drużyny. Wygrywa ta, której uda się zatknąć psią czaszkę na strzeżonym szpicu przeciwnika. Sallow (Rutger Hauer) jest kapitanem wędrownego zespołu, który zarabia na życie udziałem w rozgrywkach. Podczas jednego z meczów kluczowy zawodnik, tzw. quick, zostaje poważnie ranny. Na miejsce kontuzjowanego zostaje przyjęta Kidda (Joan Chen). Pod opieką Sallowa szybko rozwija ona swoje zdolności. Kidda i jej koledzy pragną zagrać w Lidze Dziewięciu Miast. Aby jednak było to możliwe, muszą wyróżnić się w meczu z zespołem z podziemia. Drużyna wyrusza do Czerwonego Miasta. Kiedy schodzą pod ziemię, uświadamiają sobie, że to, co dotąd znali, jest nieporównywalne z okrucieństwem rozgrywek ligowych. [opis dystrybutora dvd]
Grupa studentów schodzi na parter do holu akademika, żeby odebrać zamówioną pizzę. Jest tylko jeden problem: są kompletnie na haju, przez co ich pozornie prosta wyprawa po schodach zamienia się w oszałamiającą i przełomową przygodę.
Bob Pluj, bohater komiksu, żyje na postapokaliptycznej pustyni w umyśle swojego twórcy, legendarnego brazylijskiego rysownika Angeliego. Kiedy Angeli postanawia zabić Boba, stary punkowiec opuszcza to pustkowie i staje twarzą w twarz ze swoim twórcą.
