W 1872 roku Fiodor Dostojewski opublikował powieść zatytułowaną „Biesy”, opowiadającą o katastrofie będącej następstwem nihilizmu, który rozpowszechnił się w Rosji w latach 60. XIX wieku. Grupa młodych mężczyzn wznieca chaos, próbując dokonać rewolucji. W ujęciu Dostojewskiego zdają się oni być opętani doktrynami, które głoszą. W eseju z 1957 roku szwajcarski psycholog Carl Jung poczynił podobne obserwacje na temat „wywrotowych mniejszości” na Zachodzie, ożywionych „chimerycznymi fantazjami życzeniowymi”, które mogą szybko rozprzestrzeniać się niczym zaraza i przekształcić w „epidemie psychiczne”. W dzisiejszych Stanach Zjednoczonych obserwujemy tego rodzaju „epidemie psychiczne”, przed którymi ostrzegał Jung – to znaczy żarliwą wiarę w idee lub doktryny, które do niedawna uważano za irracjonalne. Doktryny te zdają się owładnąć umysłami wierzących, uniemożliwiając im myślenie o złożonych problemach.

Zamiast spokojnej dyskusji, skłonni są do gwałtownych wybuchów emocji i gwałtownych zachowań. Krytyczne myślenie zastępowane jest bezmyślnymi sloganami i skrajnymi tezami typu „albo-albo”, które nie pozostawiają miejsca na różnice zdań ani negocjacje. Podczas pandemii szczepionka przeciwko COVID-19 stała się przedmiotem religijnej czci i przedstawiana jako wyzwoliciel i zbawiciel ludzkości. Wiara w nową technologię genetyczną pozostała w dużej mierze niewzruszona, mimo że nie zapobiegała ona transmisji i zakażeniom. Podobne „wspólnoty wiary” powstały wokół kwestii medycyny transpłciowej, ukraińskiego nacjonalizmu i zmian klimatycznych. Książka „Wirusy umysłu: irracjonalne obsesje Ameryki” analizuje siły społeczne, duchowe i technologiczne, które rozprzestrzeniły te epidemie psychiczne, oraz to, co wróżą one przyszłości naszej Republiki Konstytucyjnej.